Betoog motie 'Ieder kind telt mee: stop thuiszitten in Heerlen’

Afgelopen woensdag kwam tijdens de commissie MW, bij agendapunt 7*, het vraagstuk van thuiszittende kinderen nadrukkelijk aan de orde. 

Dit is geen typisch Heerlens verhaal. 

Overal zien we hetzelfde patroon: ouders die vastlopen in een eindeloos kastje-muurverhaal, professionals die zich inzetten maar gevangen zitten in onderwijs- en zorgwetgeving, en uiteindelijk niemand die daadwerkelijk verantwoordelijkheid neemt. 

Juist nu we nieuw (universitair) onderwijs in onze stad met open armen verwelkomen, er veel middelen voor vrij maken en hoog opgeven over talentontwikkeling, mogen we deze kinderen niet in de kou laten staan. Wat zegt dat dan over onze ambities en onze waarden?

Voormalig Kinderombudsman Marc Dullaert pleitte al in 2013 voor het borgen van leerrecht. In 2016 was er Het Thuiszitterspact met als doel het aantal thuiszittende kinderen drastisch te verminderen in 2020. Tien jaar later is dat leerrecht nog steeds niet vanzelfsprekend en hebben we nog veel meer thuiszittende kinderen, meer dan 17.000 is de schatting.

Kinderen die vastlopen in het huidige onderwijs fungeren als 'kanaries in de kolenmijn': zij zijn de zichtbare slachtoffers van een systeem dat te weinig ruimte biedt aan diversiteit en niet langer voor elk kind werkt.

Deze motie vraagt misschien om moedige stappen — misschien zelfs om wonderen — maar vooral om erkenning, samenwerking en lef. Lef om initiatieven die werken serieus te nemen. Lef om verantwoordelijkheid te pakken waar anderen die laten liggen. En bovenal: lef om te kiezen voor kinderen.

Zoals Heerlen op geheel eigen wijze Preventie met Gezag vormgeeft, kan onze stad ook hier pionier zijn: met organisatorische slagkracht, bestuurlijke durf en de overtuiging dat geen enkel kind mag verdwijnen tussen systemen.

https://heerlen.partijvoordedieren.nl/moties/ieder-kind-telt-mee-stop-thuiszitten-in-heerlen